Diagnoza ADHD u dzieci
Dlaczego warto wykonać diagnozę u dziecka? Każde dziecko rozwija się w swoim tempie — ma swoje mocne strony, słabsze momenty i indywidualny sposób działania. Czasem jednak trudności z koncentracją, impulsywnością czy emocjami zaczynają utrudniać codzienne funkcjonowanie, naukę lub relacje z rówieśnikami. Diagnoza ADHD pomaga zrozumieć, skąd biorą się te zachowania, i daje rodzicom oraz nauczycielom konkretne wskazówki, jak wspierać dziecko na co dzień. To nie etykietka, lecz narzędzie do lepszego poznania potrzeb dziecka i stworzenia mu warunków, w których może rozwijać się spokojniej i z większą pewnością siebie.
Cena
1000 złProces diagnostyczny
2 spotkaniaJak wygląda proces diagnozy ADHD u dzieci i młodzieży
Diagnoza to spokojny, dwuetapowy proces, który pomaga zrozumieć, co kryje się za zachowaniami dziecka — trudnościami w skupieniu, impulsywnością, nadmierną ruchliwością czy emocjonalnymi wybuchami. Celem nie jest „przypięcie etykiety”, ale poznanie dziecka takim, jakie jest – z jego sposobem myślenia, przeżywania i reagowania na świat.
I spotkanie – rozmowa diagnostyczna
Pierwsze spotkanie trwa około dwóch godzin i odbywa się w dwóch częściach. Najpierw psycholog rozmawia z rodzicem lub opiekunem – o rozwoju dziecka od najmłodszych lat, jego funkcjonowaniu w domu, w szkole i w relacjach z innymi. W drugiej części spotkania dołącza samo dziecko – w sposób dostosowany do jego wieku i możliwości. To bezpieczna przestrzeń, w której dziecko może opowiedzieć o sobie, a psycholog obserwuje jego sposób komunikacji, emocje, reakcje i poziom zaangażowania.
II spotkanie – test CONNERS-3
Podczas drugiego spotkania przeprowadzany jest test CONNERS-3, jedno z najczęściej stosowanych narzędzi w diagnozie ADHD u dzieci i młodzieży. Test pomaga określić, czy objawy charakterystyczne dla ADHD rzeczywiście występują, a także w jakim stopniu wpływają na codzienne funkcjonowanie – w szkole, w relacjach i w domu. Badanie pozwala też wychwycić inne możliwe trudności współwystępujące, np. problemy z emocjami, samoregulacją czy nauką.
Po zakończeniu diagnozy
W ciągu około dwóch tygodni przygotowywana jest pisemna opinia psychologiczna, która zawiera:podsumowanie wyników diagnozy, interpretację uzyskanych rezultatów, praktyczne zalecenia dla rodziców, nauczycieli i samego dziecka – jak wspierać je w codziennym życiu, nauce i relacjach.
Cały proces prowadzony jest z troską o dziecko i jego emocje.
Diagnoza daje nie tylko odpowiedź na pytanie, czy to ADHD, ale przede wszystkim wskazuje, jak najlepiej pomóc dziecku czuć się dobrze w świecie , w zgodzie ze sobą, w relacjach i w nauce.
Wszystko co warto wiedzieć
Rozumiem, że decyzja o diagnozie dziecka to ważny krok, któremu często towarzyszy niepewność. Zebrałam więc pytania, które rodzice zadają najczęściej — o przygotowanie, przebieg spotkań i dalsze kroki. Dzięki nim możesz spokojniej podejść do całego procesu i wiedzieć, czego się spodziewać.
Kiedy warto pomyśleć o diagnozie ADHD u dziecka?
Jeśli zauważasz, że Twoje dziecko ma duże trudności z koncentracją, łatwo się rozprasza, często działa impulsywnie lub bywa nadmiernie ruchliwe — warto przyjrzeć się temu bliżej. Diagnoza nie jest etykietą, tylko sposobem na zrozumienie, skąd biorą się pewne zachowania i jak najlepiej wspierać dziecko w nauce i codziennym funkcjonowaniu.
Jak wygląda cały proces diagnozy?
Diagnoza składa się z dwóch spotkań. Pierwsze to wywiad diagnostyczny, podczas którego rozmawiam z rodzicem i dzieckiem, by poznać jego historię rozwoju i aktualne trudności. Drugie spotkanie to test CONNERS-3, który pomaga dokładniej ocenić objawy ADHD i ewentualne trudności towarzyszące. Całość kończy się opracowaniem opinii psychologicznej z indywidualnymi zaleceniami.
Czy dziecko musi się przygotować do diagnozy?
Nie ma potrzeby specjalnych przygotowań. Warto jedynie zadbać, by dziecko przyszło wypoczęte i spokojne. Dobrze też wcześniej porozmawiać z nim o tym, że spotkanie to po prostu rozmowa i kilka zadań, które pomogą lepiej zrozumieć, jak działa jego uwaga i myślenie.
Czy diagnoza jest stresująca dla dziecka?
Nie — staram się, by spotkania przebiegały w atmosferze bezpieczeństwa i zrozumienia. Dzieci często odbierają diagnozę jako coś ciekawego, bo mogą opowiedzieć o sobie i wziąć udział w zadaniach, które przypominają zabawę. Celem nie jest ocenianie, tylko poznanie dziecka takim, jakie jest.
Co dzieje się po diagnozie?
Po zakończeniu procesu otrzymujesz pisemną opinię psychologiczną z wynikami i praktycznymi zaleceniami dla rodzica, szkoły i jeśli to potrzebne lekarza psychiatry. Możemy też omówić kolejne kroki: czy warto wprowadzić elementy terapii, wsparcia psychoedukacyjnego lub dostosowania w szkole.